Artikel
Stemmingmakerij: Deel 2
Afgelopen week waren de verkiezingen voor Universiteitsraad en Faculteitsraad. Daar hebt u al menig artikel, positief en negatief, over kunnen lezen. Maar gezien de tijd die er ingestoken wordt, zijn de verkiezingen blijkbaar heel belangrijk. Dus ik wijd er ook wat woorden aan.
Die verkiezingen hebben mij aan het denken gezet. Want waar was dit hele circus nu voor nodig? Waarom zijn er weer duizenden bomen doodgegaan door al dat uitgedeelde reclamepapier? De oplages van de Quest en de Elsevier zijn verdrievoudigd en Brabant Water heeft het nog nooit zo druk gehad.
Toen ik over de campus liep, werd ik aangesproken door dat reclamevolk. En toen stelde ik bovenstaande vraag aan een fractievoorzitter (vanwege privacy houden we het algemeen). Na wat doorvragen en moeilijk doen kwam het antwoord: Of nou SAM of Front met 9 zetels in de U-raad zit, maakt geen snars uit. Dit verhoogt alleen de productiviteit. Overigens, maar vijf studenten hadden vragen gesteld over het verkiezingsprogramma. VIJF! Op 13.000 studenten. Het percentage stemmers van dit jaar is overigens wel fenomenaal *kuch*.
Volledig ontdaan als ik was, liep ik verdoofd verder. Ik ben dus een week lang lastig gevallen voor niets. U bent een week lang lastig gevallen voor niets. Alleen maar omdat de studentenfracties anders niet genoeg gemotiveerd zijn. En dat gaat de student dan vertegenwoordigen. Hoewel, daarmee zijn ze wel net zoals ‘echte’ studenten.
Misschien ben ik wel een jonge zeur en moet ik niet zo moeilijk doen. Want de ‘Dag van de actieve Student’ hebben we ten slotte wel aan de studentenfracties te danken. Waarschijnlijk komen daar dit jaar wel vijf studenten op af. Zouden ze de verkiezingsprogramma’s nog kennen?
Geplaatst door: Redactie
Gepubliceerd op: 23-04-2012
Bijgewerkt op: 23-04-2012
10 reacties
@Puck (Vice-FractieVz van SAM?), wat er nu in de Nederlandse politiek gebeurt is wat je hier in Tilburg ook wil + participatie van de Tilburgse ‘burger’. Deze verkiezingen zijn een jaarlijks terugkerend festijn, waarbij iedereen keer weer de verdeling 4-5 is (uitzonderingen met deserteurs daargelaten). Studenten zijn dankbaar en blij, en ik schaar mijzelf daar ook onder, dat de fracties bijvoorbeeld domme maatregelen hebben tegengehouden zoals het verwijderen van 500 pc’s, waarvoor mijn eeuwige dank.
Echter, de U-raad, de faculteitsraad en wat dan al niet meer, leeft niet onder de studenten (dat is niet naar aanleiding van een gesprek met een fractie-vz, dat is mijn eigen mening). Mijn probleem is niet dat ik lastig gevallen zou worden an sich (waarvoor de geweldige stickers ‘Ik heb al op Front gestemd’), maar de schijnwerkelijkheid die dit ‘feest der democratie’ creeert. Een week per jaar zijn de raadsleden ervan overtuigd dat ze ons nodig hebben, daarna zien en horen we er niet zoveel meer van. Het is tevens de Tilburgse student te verwijten dat ze niet meedraaien.
Zoals Steven al zei, en ook Jurre hieronder vermeldde, participatie is een klimaat wat je kunt stimuleren. Ik heb daar mijn ideeen wel over en sta altijd open voor het gesprek. Jullie ook?

Marino van Zelst
“De grote vraag, ook voor het CvB is: Hoe krijg je de student naar de campus voor meer dan alleen die werkplek? Hoe wordt het een community? En dan komt dat stemgedrag vanzelf mee.”
Ik denk dat in tijden van bezuiniging het CvB hier juist helemaal niet mee bezig is. Ze zouden er misschien mee bezig moeten zijn, maar dat zijn ze zeer zeker niet. Door allerlei maatregelen worden wij inderdaad steeds meer een product, ik meen me een voorbeeld te herinneren van de voorzitter van CvB van een hogeschool in Rotterdam die zei” “Het is economisch voordeliger een student 3 jaar bij ons te houden en hem dan op straat te zetten, zodat hij een ander nog minstens 2 jaar geld kost.” It’s not the TiU to blame..
Over de verkiezingen kan ik me niet geheel vinden in jouw ‘extreem felle’ insteek. Natuurlijk is het irritant dat je een week lastig wordt gevallen, maar met een simpel, ‘ik heb al gestemd.’ ben je er vaak vanaf. Een zakenkabinet klinkt leuk, maar past natuurlijk nooit in het o zo Nederlandse polder klimaat.
Wat ze wel zouden moeten doen, SAM en Front is meer samen naar de toekomst kijken en de krachten bundelen om op gezamenlijke punten 1 plan te maken en voor te dragen i.p.v. zich gezamenlijk in te zetten tegen reeds geplande maatregelen van het CvB (waarvoor we ook gewoon dankbaar moeten zijn.)
Schijnbaar heeft voetbal toch wel enig raakvlak met het studerende leven, soms is ‘de aanval inderdaad de beste verdediging.’

Jurre
Iedereen heeft recht op zijn eigen mening, maar ik vind het jammer dat de hele verkiezingen hier worden bestempeld als onnuttig op basis van slechts één gesprek met een zogenaamde fractievoorzitter.
Naast dat het van weinig journalistiek inzicht getuigt om op slechts één bron af te gaan, vraag ik me af waarom de visie op de universiteitsraad van één persoon voor jou doorslaggevend is in jouw mening of verkiezingen tot niets leiden. Bovendien kan ik me gewoonweg niet voorstellen dat een fractievoorzitter zoiets over zijn lippen zou krijgen.
Mocht dit gesprek daadwerkelijk hebben plaatsgevonden, is het klaarblijkelijk onzin wat deze persoon heeft beweerd. Ook over het geringe aantal studenten dat naar programma’s zou hebben gevraagd. Immers; we hebben hier te maken met volwassenen met een universitair denkniveau. Er zijn veel meer dan vijf studenten die tijdens verkiezingen vragen waar de fracties voor staan. Ze vragen om programma’s en denken na over hun stem. Als iedereen lukraak zou stemmen, zou er nooit zo’n grote consequentie in het stemgedrag bestaan.
In de fracties zitten verder studenten van vrijwel alle faculteiten en er is regelmatig contact met voorzitters van allerlei studentenverenigingen, leden van faculteitsraden, fracties op landelijk niveau enzovoort. Op die manier vertegenwoordigen de fracties alle studenten toch op een vrij inhoudelijke wijze. Een zakenkabinet, zo je voorstelt in je latere comment, gaat voorbij aan het feit dat iets nooit puur economisch of juridisch is. Achter alle cijfertjes zit een verhaal en in de praktijk zullen plannen verschillende kanten hebben. Het is daarom nodig om zaken vanuit verschillende disciplines te bezien en het is daarom niet verkeerd om universitair breed beleid door universitaire brede ogen te bekijken. Dat economie ook een sociaal aspect heeft was overigens ook de mening van Cobbenhagen, de hoogleraar die zijn stempel op de (toen nog )Roomsch Katholieke Handelshoogeschool heeft gezet en wat tegenwoordig wordt verwoord in het motto: Understanding Society.
Overigens waren er niet alleen verkiezingen voor de universiteitsraad en de verschillende faculteitsraden, maar tevens voor de dienstraden op deze universiteit.

Puck
Klopt, maar hoe mooi de programma’s ook zijn, het gaat erom wat er uiteindelijk gebeurt, toch;)
De grote vraag, ook voor het CvB is: Hoe krijg je de student naar de campus voor meer dan alleen die werkplek? Hoe wordt het een community? En dan komt dat stemgedrag vanzelf mee.
Bedankt voor je tips, hopelijk lezen de fracties mee..
Marino van Zelst
Oke maar dat is niet hoe ik het lees in je blog. Verder zie ook ik dat er veel haken en ogen zitten aan hoe het nu gaat.
Ik ben het ook met je eens dat het stemgedrag hetzelfde is. Maar naar mijn mening de programma’s niet. Ook ik zou graag zien dat door betrokkenheid studenten bewuster zouden stemmen. Dit zou denk ik ook leiden tot nog meer variatie in de programma’s.
Verder leuk blog, deze discussie is zeer zeker interessant.
Janine
Ik waardeer het werk wat de studenten juist wel. Ik zou alleen pleiten voor een ‘zakenkabinet’ (om het zo maar te noemen), waarbij dus economie-studenten kijken naar Financiën, etcetera. Dat zorgt voor meer inhoud, lijkt mij dan.
Het is voor deel twee ook voornamelijk studentenparticipatie. Who is to blame? Us.
Ondanks alle prachtige programma’s is het stemgedrag lijkt mij praktisch hetzelfde (maar dat ga ik nog even een keer uitzoeken). Daarom kan ik me wel vinden in wat Steven hieronder zegt.
Marino van Zelst
Ik snap deze irritatie maar ik zou het eerder leggen op hoe jammer het is dat dit circus nodig is om mensen te laten stemmen. Aangezien er in Eindhoven sprake is van een stemperiode van 24 uur waarbij de opkomst hoger ligt. Iets waar de UVT dus inderdaad duidelijk nog van moet leren.
Verder zou ik de studentenfracties meer waarderen aangezien zij er wel degelijk voor zorgen dat ons universiteitsbestuur niet zomaar alle beslissingen door kan voeren. Waren zij er niet dan hadden wij dit jaar sowieso met 500 pc’s minder op de campus moeten werken. Verder ben ik het er mee eens dat er soms innovatiever gedacht kan worden, meer initiatief, minder reactief.
Inderdaad de tweede partij is ontstaan om meer concurrentie te bieden. Dat lijkt mij juist een goede zaak. Verder doen de verkiezingsprogramma’s er wel toe aangezien als deze gelezen zouden worden door studenten het verschil tussen beide partijen duidelijk zou moeten zijn. Dat dit niet het geval is, dat vind ik jammer.Inderdaad bepaalde punten in de programma’s door de jaren heen blijven met elkaar overeenstemmen. Maar als je wat wilt bereiken zul je er soms ook langer dan een jaar voor moeten gaan. Verder zie ik zelf toch echt wezenlijke verschillen tussen verschillende verkiezingsprogramma’s.

Janine
Het is totaal niet belangrijk wat er in die verkiezingsprogramma’s staat. Deze zijn elk jaar toch redelijk hetzelfde of worden gestuurd vanuit het CVB. (Lees: studenten anticiperen of reageren altijd in plaats van initiëren.) Wat wel kwalijk is dat door alle perikelen uit Den Haag de Universiteit voor het blok wordt gezet. Daarnaast de student steeds meer een product wordt van efficiëntie en effectiviteit in 4 jaar.
De fracties zouden in mijn ogen dan ook veel innovatiever te werk moeten gaan. Juist het mobiliseren van het bewustzijn op de campus. In jou woorden hun aanwezigheid.
Understanding society is het toch, laten we dan beginnen het verstaan van onze eigen universitaire gemeenschap.
Leon, Leon. Jij bent je er toch wel van bewust dat je denkers en doeners nodig hebt. En iemand moet iets op de agenda zetten. Overigens zijn die blondines daar wel goed in. Laat mij nou net zwartharig zijn. En dat zijn vaak denkers.
Marino van Zelst
Ik begin een rode draad te vinden, veel schreeuwen en weinig bijdragen. Er flitste beelden van Marino met een vaag bekend, blond kapsel door m’n hoofd. Daar lopen er echter volgens mij geen 5 van rond in Nederland…
Leon