By: Peter Smit

Peter Smit — Sat, 29 Sep 2012 09:56:30 +0000

Het was een rare uitzending. Ik zat erin, omdat in een van mijn boeken een stukje van 10 regels over Exota staat.Daarin staan geen leugens, zoals mevrouw Vera Keur van de VARA beweerde. (8 leugens en de schrijver heeft er zijn zakken mee gevuld.)Ik heb met het hele boek in totaal ongeveer 5.000 euro verdiend, wat niet veel is voor een half jaar werk. Er staan geen leugens in het stukje, wel wek ik de suggestie dat de familie Van Dam belangen had bij Vrumona en mogelijk verdiende aan het zwart maken van Exota. In het programma heb ik erkend dat dit een fout was. Verder wekte het programma de indruk dat ik uit de Telegraaf heb gehaald dat de broer van Marcel van Dam directeur en oprichter van de Vrumona-fabriek was. Dit is niet zo. Ik heb de makers van het programma uitgebreid verteld dat ik rond 1992 door een van mijn uitgevers, naar eigen zeggen een oud-buurtgenoot van de familie Van Dam, ben aangesproken over het gegeven dat het merkwaardig is dat niemand er ooit over is begonnen dat de broer van Marcel van Dam de Vrumona-fabriek heeft opgericht. Ik heb dit bij de VARA eerst in de wandelgangen ter sprake gebracht,maar niemand wist hiervan. Rond 2000 heb ik het tijdens een redactievergadering van Twee voor Twaalf gevraagd, in het bijzijn van o.a. Gien Kamphorst, Annejet Florisse en Ruud van Marion. Daar werd, met name door VARA- oudgediende Gien Kamphorst, verontwaardigd op gereageerd. Het was, zoals zij letterlijk zei: vuile laster. Niet lang daarna stuitte ik op het Anton van Dampad, het pad tussen Station Bunnik en de Vrumona-fabriek. Ik heb de fabriek gebeld en het bleek inderdaad om de broer van Marcel van Dam te gaan. Zo is het gegaan, de artikelen van De Telegraaf heb ik pas jaren later ingezien. Aardig detail is verder dat tijdens het kort geding dat Van Dam tegen mij voerde hij de Exota-videoband met de ontploffende flessen liet zien die in zijn afscheidsprogramma door de VARA werd vertoond. Het is verplicht om artikelen en programma’s die in korte gedingen als bewijs worden gebruikt aan de tegenpartij ter hand te stellen. Ondanks drie verzoeken daartoe heeft de heer Van Dam dit nog altijd niet gedaan. Een zaak maak ik hier niet van. Toen Marcel van Dam een schooljongen was, werd hij in de buurt ‘die van Vrumona’genoemd. Nu is hij ‘die van Exota’. Ik vind dat straf genoeg.

Comments on: Recensie: Medialogica over de Exota-affaire

By: Peter Smit