Oké, niet alles wordt werkelijkheid: uit Tilburg ben ik nooit meer vertrokken. Liefde maakt blind zeggen ze wel eens, en dat geldt schijnbaar ook voor steden. Of zorgt mijn referentiekader (Rotterdam, mooiste stad van het land) ervoor dat de relatieve lelijkheid van Tilburg (schôônste stad van ‘t laand) toch wel meevalt?

Verder is later echter snel nu geworden. Saai ben ik op met mijn bijna 25 jaar nog altijd niet (mag je dat van jezelf zeggen?), al lijkt je definitie van saai wel te veranderen met de jaren. De Philip, Bolle en Brandpunt zie ik niet vaak meer van binnen, maar de pub, Kandinsky en 013 staan nog regelmatig in mijn agenda. Doorhalen tot 4 uur redt mijn oude, kreupele lijf ook niet meer, maar ik sta me wel nog wekelijks bij het sportcentrum in het zweet te werken. Saaiheid is een keuze.

Ook die leuke baan (of beter: banen) heb ik gekregen, en sneller dan ik dacht. Ik ben de hele campus over getrokken om de leukste collega’s te ontmoeten bij de Univers, het Language Center, het Scriptorium en Student Services. En nu vertrek ik met een masterpapiertje (ik studeerde zo nu en dan ook nog) naar de toekomstige premaster-rechtenstudenten aan de andere kant van het spoor: de Juridische Hogeschool.

Later is net een mug: je hoort hem in de verte maar ziet hem niet, en als je ’s ochtends wakker wordt ben je mooi gestoken door die vliegende rat (ik vind muggen rattiger dan duiven). Het doet me denken aan Klein Orkest (die kennen ze in Brabant vast ook): “Later, later is allang begonnen en vandaag komt nooit meer terug”. En zo is het maar net.

Ik ben later al voorbij, dus voor mij is het de hoogste tijd om met pijn in mijn hart (voorlopig?) afscheid te nemen van de gezellige campus. Je kunt klagen over colleges, docenten, tentamens en de smerige koffie, maar later komt sneller dan je denkt. Geniet dus van je studententijd, en tot later als je ook groot bent!

Rest mij nog om jou als (trouwe) lezers te bedanken voor je interesse! En ik mag dan wel stoppen met bloggen bij Univers, de wereld met al haar eigenaardigheden draait gewoon doorrrrrr, dus voldoende redenen voor mij om gewoon doorrrrrr te schrijven!

Michael Doove (24) is een afgestudeerd student Communicatie- en Informatiewetenschappen en heeft ruim anderhalf jaar met veel plezier geschreven voor Univers.

Mijn gedrag is echter geen afspiegeling van mijn wensenlijstje. Ik deel die taai-taaie pepernoten niet voor niets uit, ik hoef geen afgezaagde gedichten terug, en heb al helemaal niets met rode lippenstiftzoenen van Zwarte Pieternellen (ik noem ze daarom graag mijn Pieterdellen).

Is het nu zo veelgevraagd om een keer een kant-en-klare paper in mijn schoen te leggen? Een samenvatting door mijn brievenbus te duwen? Een kratje bier in de koelkast te zetten? Of gewoon de keuken en toilet in mijn studentenhuis schoonmaken? En hoe groot zijn 6 ECTS nu werkelijk? Ik ben snel tevreden, maar in plaats van strooigoed had ik liever wat tegoed op mijn bankrekening gekregen.

Weet u wat het is, lieve Sint? Ik begin een beetje aan u te twijfelen. Tot mijn zevende jaar gaf u altijd wat in wenste nadat ik een liedje had gezongen voor de deur, maar sindsdien blijft uw gulheid beperkt tot slecht gerijmde gedichten (ouderdomskwaaltje?) en chocolademunten (u weet dat ik daar niets van koop?). En alleen op 5 december.

Ik hoop dat u volgend jaar weer gewoon uw bestaansrecht eer aandoet, anders rest mij niets anders dan uw echtheid en oprechtheid definitief in twijfel trekken…

Vriendelijke groet, knuffel en kroel van deze lieve jongen

Michael Doove (24) is een afgestudeerd student Communicatie- en Informatiewetenschappen op zoek naar een baan, en blogt voor Univers.

1999, 11 jaar oud

Oh nee, ik heb te lang buiten gespeeld en nu is mijn mama zeker boos omdat ik te laat ben voor het eten. Ik mag vast nooit meer buiten spelen!

2002, veel honden in de pot verder

“Heb jij geleerd voor de toets van Frans het derde uur? Nee? Ik ook niet! Maar het is toch ook belachelijk dat we wel 20 woordjes moeten leren! Denkt zij dat ze de enige is die huiswerk geeft of zo? Ik ga Frans echt nooit halen hoor!”

2004, voulez-vous coucher avec moi

Ik heb veel te veel gedronken. Dat indrinken met Breezer’s voor de schooldisco was toch niet zo verstandig. Hoe ga ik deze kater ooit overleven? Ik drink nooit meer!

2008, inmiddels ervaren in katers

Het is weer veel te laat geworden gisteren, die verdomde open verenigingsfeestes ook. Hoe moet ik me er nu toe zetten om die paper te schrijven. Forget it, ik doe het volgend jaar wel. Is er nog ergens een feestje vanavond?

2009, 6 ects verder

Hoe heb ik ooit zo stom kunnen zijn om met dat meisje naar bed te gaan? Nu denkt ze echt dat ik haar leuk vind. Wat een onzin zeg, dom naïef kind. Ik begin nooit een relatie!

2011, met een burgerlijke relatie

Pfoeh, veel te laat begonnen aan mijn scriptie. Zelfs als ik de rest van de week ’s avonds de Chinezen in de bibliotheek vergezel en thuis de hele nacht verder werk, krijg ik het nooit af. Ik ga echt nooit afstuderen!

Vandaag, 2012, een diploma rijker

Wéér afgewezen. Ik ben gedoemd tot call centerwerk, vakkenvullen, plantsoenen schoffelen en uitkeringen trekken. Er komt niks van mij terecht…

2018, en een baan op de bloeiende arbeidsmarkt

Oh nee, mijn vrouw is zwanger, de hypotheek is een blok aan mijn been, de apk is verlopen, ik ben ’s avonds om 8 uur al moe, en heb na twee biertjes al een kater. Ik word oud.

2060, grijs en met een stok

“Ik wacht al de hele dag op mijn eten. Schandalig hoe ik in het tehuis behandeld word! De jeugd van tegenwoordig…”

Relativiteitstheorie 2.0

Zo zie je: alles is relatief, en als je terugdenkt aan vroeger snap je niet waar je je toen zo druk over maakte. Zit je nu dus depressief thuis zonder werk maar mét een ww-uitkering, blijft het Worddocument met de titel ‘thesis’ verdomd leeg, of is je portemonnee te plat om nog vieze automatenkoffie te drinken, bedenk je dan dat je er over vijf jaar om lacht. Plaats het in de context van jouw leeftijdsgeest. Een relativiteitgeesttheorie 2.0 eigenlijk.

Michael Doove (24) is afgestudeerd student Communicatie- en Informatiewetenschappen op zoek naar een baan, en blogt voor Univers.

Vroeger was dat wel anders. Ik was lelijk (was ja), kreeg structureel weinig kaartjes met kerst, mijn veters bleken altijd los te zitten (zo werd mij althans verteld), en tijdens het buiten spelen veranderden de regels steevast in mijn nadeel.

Nee, dat is nu wel anders. Ik heb het even opgezocht, en ik ben alleen al (en alleen) op Facebook 36 keer gefeliciteerd met mijn verjaardag. Zelfs door mensen die mij nog nooit gezien hebben. Het jaar daarvoor waren het er slechts 14, en dat heb ik met échte hardcopy verjaardagskaartjes in de 20 jaar daarvoor nooit gepresteerd. Kun je nagaan hoe mijn populariteit is gegroeid in de laatste jaren!

Op mijn Facebookpagina wordt alles wat ik zeg geliked, en zie ik nooit ‘vind-ik-niet-leuks’ voorbij komen. Ik heb dus echt alleen maar fans, en wel 247 (peildatum 11 november). Bovendien staan (lees: zijn) er alleen maar aantrekkelijke foto’s van mij op Facebook (niemand heeft althans gezegd dat ik ergens niet aantrekkelijk op sta). Oh, en mijn tweets op Twitter worden meer dan eens geretweet.

Ook tijdens kerst en oud-en-nieuw blijkt mijn populariteit de afgelopen jaren flink gegroeid te zijn. Gezoend werd ik zelden, maar de laatste jaren krijg ik ‘liefsen’ en ‘Xx’en’ toegewenst van alle kanten en media (sms, whatsapp, mail, je kunt het zo gek niet bedenken).

Bescheidenheid is doorgaans een goede eigenschap, maar om de significante en exponentiële groei aan positieve reacties op mijn persoon kan toch niemand heen. Ik kan met recht zeggen dat ik de populairste jongen van de klas ben. Dat is ook de reden dat ik jaren geleden, toen mijn fanpopulatie vooral nog op Hyves zat, mijn account heb verwijderd. De servers van Hyves stonden te roken, en sinds mijn vertrek heeft het sociale tienermedium eigenlijk nog maar aan populariteit ingeboet.

Maar genoeg over mij, eens kijken welke ‘vriend’ ik nu kan feliciteren en welke nietszeggende berichten en foto’s ik nu kan gaan liken. Ja, ik heb een druk en intensief sociaal leven, maar je wordt dan ook niet zomaar de populairste jongen van de klas.

Loop een middag over de campus en je zult zien dat de gemiddelde student het zwaar heeft. Hele dagen (en avonden) in de bibliotheek zitten om maar te kunnen besparen op de gas- en energierekening thuis. De iPhone 5 en de nieuwste tablets zul je op de campus niet snel tegenkomen, en stevig geprijsde studieboeken worden al helemaal niet meer aangeschaft.

Drukte bij het inclusief-gratis-lunchprogramma Meet the World zodat je geen dure frikadelbroodjes bij de Albert Heijn hoeft te halen. ’s Avonds eet je noodgedwongen bij vrienden om zo geld uit te sparen, en het is onvermijdelijk dat studentenhuizen niet meer worden schoongemaakt.

De Esplanade is al maanden failliet en de koffiejuffrouw raakt haar veel te dure koffie aan de straatstenen niet kwijt omdat iedereen deze bij gebrek aan eten opeet. En daarnaast een thermoskan vol Euroshopperkoffie van huis meeneemt. En je kunt het studenten toch niet kwalijk nemen dat ze geen licht op hun fiets hebben? Weet je wat dat kost?!

Vroeger was dat wel anders. Toen kon je nog met gemak tien jaar collegegeld betalen. Ja, studeren is ook niet meer wat het geweest is. We leven in een zorgstaat, maar dat ziet de arme student op de bankrekening niet terug.

Nee, het is niet het onjuiste uitgavenpatroon van de arme student of het stellen van prioriteiten, het is de overheid die óók studenten laat meebetalen aan de crisis. Belachelijk! Arme arme student.

Michael Doove (24) is afgestudeerd student Communicatie- en Informatiewetenschappen op zoek naar een baan, en blogt voor Univers.

Welkom in het Sports Center!

Op zoek naar nieuwe contacten of liever je diep weggestopte en onvindbare sportieve alter ego vinden? Ik heb het geprobeerd, en succes verzekerd, wat betreft die contacten dan. Nee, ik word niet overal even gelukkig van mijn sportkaart. Ik sport graag (geloof het of niet), maar in een fitnessruimte met meer spierballen dan studiepunten voel ik me met mijn atletische lichaam toch niet helemaal op mijn gemak. Mijn tip: vergeet de oersaaie lopende cardiobanden, crosstrainers en roeiapparaten. Ga naar buiten!

Loop wel even voorbij de tenniskuil met op de achtergrond een gevangenis of crematorium (let er maar eens op, het heeft er verdomd veel van weg), steek de gemeentelijke zandbak die ze Academielaan noemen even over, en waan je in het sportparadijs op aarde.

Ooit met je voeten in het strandzand gestaan en een half uur later op de ijsbaan of in de sauna? In de winter zomers beachhandbal of beachsoccer spelen (het ligt er dankzij mijn geweldige balgevoel maar net aan waar de bal toevalligerwijs het dichtst bij is), of liever futuristische sporten als lacrosse, core 30 of tai chi proberen? Ik houd er van! Vanaf de zijlijn. Doe mij maar gewoon een tennisbaan of voetbalveld, dan ben ik tevreden.

En heb je genoeg anabole steroïden of witte sportsokken gezien, doe dan mee aan de beste sport na vijf uur ’s middags: het café! Denk na één biertje echter niet dat niet meer tegen alcohol kunt, opmerkingen als “ik ben professioneel Stef Stuntpiloot met een topsportstatus” blijken heel normaal in een studentensportcentrum. Ben je dus minder sportief? Dan kun je altijd nog gaan voor de keiharde cafésporten: darten, tafelvoetbal, Jenga of dus Stef Stuntpiloot.

Ja, het is inderdaad hoog tijd voor een nieuw pand, en er zijn zalen en sporters/sporten die je beter kunt ontwijken, maar is toch wel heel gezellig, (meer of minder) gezond en ze hebben nog een eigen Facebookpagina ook! En mochten de studentikoze variëteit en sfeer op het Sports Center je nou niet bevallen, dan kun je altijd nog je tennisracket meenemen en een koorballetje gaan slaan.

Michael Doove (24) is een net afgestudeerd student Communicatie- en Informatiewetenschapper op zoek naar een baan, en blogt voor Univers.

De Rijksoverheid vraagt uw aandacht voor het volgende. Mark en Diederik hebben namelijk hun zakcentjes op een hoop gegooid, maar krijgen het spaarvarkentje niet voldoende gevuld. Ze moeten daarom de rommelmarkt op met overbodige spulletjes, zoals studenten.

De overheidsfinanciën lopen namelijk uit de hand, en dan herroepen wij ons graag op onze overheidsvluchtslogan waarbij we de verantwoordelijkheid bij u neerleggen: een kenniseconomie heb had je zelf in de hand.

Te koop: student. T.e.a.b.

Bent u op zoek naar iemand die eenvoudig met zich laat sollen? Zoekt u een personen die zich makkelijk aanpassen aan uw humeur, wensen en wispelturige gedrag? Wilt u directe invloed uitoefenen op de toekomst van dit land, bij voorkeur in negatieve zin? Of weet u nog niet wat u wilt, maar heeft u wel inkomsten nodig? Overweeg dan studenten!

Wij bieden:

• Studenten, al vanaf 1171 euro per jaar, maar we hebben ook studenten van een (in onze ogen) mindere kwaliteit voor bijna 5000 euro. Wij willen er graag vanaf, want ze klagen nogal zonder dat wij weten waarom.

Wij vragen een organisatie die:

• Zelfbedachte afspraken nakomt. Of vooral niet, want studenten lopen gewoon met u mee. Ze hebben immers geen keus.
• Geen rekening houdt met de wensen van studenten. Ze zijn ten slotte een speelbal van uw (wan)beleid.
• Twijfelt, of belooft wet- en regelgeving aan te passen, zonder dat duidelijk is of dit echt gaat gebeuren. Studenten kunt u zonder moeite in twijfel achterlaten.
• Op zoek zijn naar een melkkoe maar niet houdt van dieren of dierproeven. Studenten zijn breed inzetbaar en goed te paaien.
• Zijn of haar reputatie graag te grabbel gooit en geen visie heeft. Studenten kunnen hier makkelijk en zonder moeite mee omgaan.

Neem voor vragen of een vrijblijvende offerte contact op met ´Uw´ overheid in de persoon van Diederik of Mark via 1400 of DigiDatemeteenambtenaar.

Michael Doove (24) is een net afgestudeerd student Communicatie- en Informatiewetenschapper op zoek naar een baan, en blogt voor Univers.

Zelf heb ik vooralsnog weinig last van sollicitatiemoedeloosheid. Nadat ik mijn puberale energie ben verloren in de koelingen en kantines van de Albert Heijn, heb ik me met succes overal op de universiteit naar binnen weten te praten. (Naar binnen) werken houd ik namelijk niet zo van.

Nu komt er toch het moment dat ik, en met mij vele afgestudeerden, de wereld van hel, cv’s, verdoemenis en sollicitaties mag (lees: moet) gaan betreden. De fase van studentenbijbaantjes waarbij je jezelf met een knipoog, kort rokje of gespierbalde arm in een hormoonrijke omgeving naar binnen flirt (letterlijk dan wel figuurlijk) is toch echt voorbij.

Nee, vanaf nu moeten wij indruk gaan maken met uitermate indrukwekkende ervaringen als bestuurslid bij een marginale ‘dertien-in-een-dozijn-studievereniging’, geweldige ervaringen tijdens buitenlandse studies in de Randstad of Groningen, of een prachtige stage waarbij je veel ervaring hebt opgedaan. Als slaaf, tegen een stagevergoeding. Om vervolgens afgewezen te worden wegens te weinig ervaring.

Daarom wat arbeidsmarkttips van mijn kant, want ik ben de beroerdste niet. Stop met je studie en ga iets (minder) leuks doen op het hbo of (nog beter) mbo, beloof bij je vakkenvul- of bordenwassollicitatie eeuwige trouw tot de dood jullie scheidt, of blijf nu lekker zitten waar je zit tot de economische rampspoed voorbij is en de zondvloed van openstaande vacatures zich openbaart.

Het leven van een arbeider in spé kan soms zo eenvoudig zijn.

Michael Doove (24) is een net afgestudeerd student Communicatie- en Informatiewetenschappen op zoek naar een baan, en blogt voor Univers.

Het heeft me ruim een derde van mijn leven gekost, maar ik mag me nu wel officieel laten aanspreken met Master Michael. Los van de prachtige alliteratie, vroeg ik me echter af wat ik nou eigenlijk geleerd heb ik de afgelopen jaren. Bovendien wordt het na mijn afstuderen vorige week hoog tijd dat ik een waardige studentopvolger krijg op deze campus.

Daarom gebruik ik deze ruimte graag om jou als nieuwe toekomst iets uit te leggen hoe je een écht goede student wordt, en wat jij over drie jaar (ja, drie jaar, want jij hebt straks wél te maken met de langstudeerboete) wijzer bent geworden. Los van de theorieën, ingewikkelde tabellen en dode(lijk saaie) wetenschappers.

De belangrijkste les van mij voor jou: aanpappen en nathouden. Aanpappen met de StudyStore via Twitter bijvoorbeeld, zodat ze nog eens een boek voor je apart houden, iets voor je reserveren, en omdat ze gewoon aardig en grappig zijn. Laat het nathouden hier achterwege, want het gaat uitsluitend ten koste van de kwaliteit van de boeken.

Aanpappen met medestudenten. Het nathouden heb je wellicht tijdens de TOP-week al geregeld in de vorm van bier of mond- en andere sappen, en als het aan de tips in het Univers-magazine met de smakel(ijk)(oz)e* cover ligt blijft het daar ook goeddeels bij. Nu is het echter zaak om je mond gewoon te gebruiken als spraakmechanisme, daar waar god het in mijn optiek ooit voor bedoeld heeft (welkom op de katholiek geïnspireerde universiteit).

Aanpappen met de bediening van de Esplanade (alleen de leuke, lachende – de chagrijnige collega’s zijn hopeloos en onhaalbaar), en jezelf nathouden. Zorg dat je met regelmaat het weekend inluidt (al dan niet op maandag, dinsdag, woensdag of donderdag), zodat ze jouw gezicht herkennen.  Het kostte me weliswaar zes jaar studeren, maar inmiddels komt de Erdinger naar mij toe voordat ik hem überhaupt heb besteld. Moet te doen zijn toch, of ben ik de enige met dit geweldige privilege?

Aanpappen met de beveiliging. Als je op eenzame avonden in lege gebouwen in de weken voor je afstuderen de puntjes (of vaker: punten) op de i moet zetten, is het fijn om een praatje te maken en het gebouw iets langer open te houden. Laat ook hier het nathouden achterwege – het zijn doorgaans niet de aantrekkelijkste mannen en vrouwen van de campus.

Wat ik dus het meest heb geleerd en jou hierbij wil leren? Studeer (je hebt immers een papiertje en theoretische kennis nodig), maar wees vooral gezellig en pap (praktisch) aan. En dan maakt het eigenlijk niet uit of je nu slaagt of slaagd. Veel plezier!

*Doorhalen wat op jouw mening van toepassing is

Michael Doove (24) is nét afgestudeerd student Communicatie- en Informatiewetenschappen en blogt voor Univers.

Wie kent het niet? Samson en Gert! Met die videoclip waarin het zo hard regent in de auto dat hij bij de Noordzeestrandt. Maar zoals de meesten van mijn generatie wel weten heeft Samson altijd gelijk. Zo ook hier.

Want waarom naar Alge-, Gilze- of Hongarije als je ook met de fiets naar de Esplanade kunt? Waarom op bezoek bij Azerbeidzjan als Jan ook gewoon bedrijfseconomie studeert in Tilburg? Bij de Top Croque een tosti Afrikaas of een broodje Birmingham van de AH Togo (of Professor de Moorplein). Voor het culinaire hoef je het niet te laten.

Verder wijst alles erop dat de campus een toeristische trekpleister is. Ghana de Student Desk – eh VVV Tilburg University als je lang in de rij wilt staan, net zoals bij de Eiffeltoren. Met een toeristisch uitzicht in het atrium van het prachtige Academiagebouw, met een kunstzinnig paard aan het plafond. Het had zo een museum in een willekeurige stad kunnen zijn. En langstudeeropslag of niet, je mag overal gratis naar binnen. Dat is studentenkorting!

Bovendien, het is Tilburg University, dus voor je talenkennis hoef je het ook niet de grens over. Voor je culturele vorming neem je gewoon deel aan de Summer School of ga je tussen de Aziaten in de bibliotheek zitten. Liever zwemmen? In de vijver heb je in ieder geval geen last van de Middellandse Zeekwallen. En als je hier Nepal zegt, heb je ten minste nog kans dat iemand opkijkt en vraagt waarom dan niet.

Daarnaast, waarom de crises in Spanje, Italië of Griekenland opzoeken als hier op de universiteit ook miljoenen bezuinigd worden? Help de campuseconomie er liever bovenop door hier boeken te kopen, biertjes te drinken, of gewoon gratis te picknicken als een echte toerist. En je weet zeker dat je er geen mannen met goedkope ‘only for you’-zonnebrillen, ‘special price’-prullaria of ‘kijken kijken niet kopen’-paraplu’s tegenkomt. En ach,

Toegegeven, de bediening van de Espla staat niet dansend op de bar in uitdagende kleding zoals het op een zwoele, hete stapavond hoort, maar ze weten wel wat ze moeten klaarzetten als ik op vrijdagmiddag kom aanlopen (jep, de grote Erdinger). Zonder dat ik tres cerveses, trois bières, три пива, tre öl of tři piva moet zeggen.

Nee, ik weet het wel. Het is hier niet zo slecht, wat ze ook vertellen. Dus ik ga niet ver weg. Al was het maar omdat ik mijn scriptie nog even af moet ronden, alvast fulltime ben gaan werken op de universiteit, en ik enorme heimwee krijg als ik de campus twee dagen niet gezien heb.

Michael Doove (24) is student Communicatie- en Informatiewetenschappen en blogt voor Univers.