Onder de titel ‘Grimmig Spiegelbeeld’ spreekt hij over de verharding van het maatschappelijk klimaat. Daarmee doelt De Roos op de roep vanuit de maatschappij om harder te straffen. Dit leidt volgens hem tot symboolwetgeving en wetgeving die niet gebaseerd is op empirisch onderzoek. Hij noemt als voorbeelden o.a. de verhoging van strafmaxima, het strafbaar stellen van illegaliteit, afschaffing van verjaringstermijnen en de wet herziening ten nadele.

Een praktijk die hij omschrijft als ‘facts free politics’: “het doet er niet toe of een wettelijke maatregel in de praktijk werkt en om welke effecten het dan precies gaat, als de maatregel er maar daadkrachtig en effectief uitziet”. Daardoor komen de basisprincipes van het strafrecht, zoals gerechtigheid, rechtszekerheid en doelmatigheid, in het geding.

De Roos sluit af met een kleine waarschuwing: “De noodzaak om alert en (pro)-actief wetgeving en beleid zeer kritisch te blijven volgen is groter dan ooit.”

Cees Braken, hoofd beveiliging, meldt aan Univers: “We zijn op dit moment bezig het probleem op te lossen. Ik kan nog geen inschatting maken wanneer het opgelost is”.

Bekijk deze pagina voor alle openingstijden van de UvT-bibliotheek. Voorgaande collectieve sluitingsdagen hebben geleerd dat het op zulke dagen druk is in de bieb. Mocht je zeker willen zijn van een PC reseveer er dan één.

Vonk baseert zich in het interview op een onderzoek van Diederik Stapel. Vonk deed samen met Diederik  onderzoek naar vleeseters, die egoïstischer zouden zijn dan vegetariërs .Vonk is berispt voor het onderzoek.

Kamerleden Rog en Geurts vinden het op zijn minst onnadenkend van het College voor Examens dat zij deze tekst hebben gebruikt om te presenteren aan jongeren in een ontvankelijke leeftijd. “Op zijn minst had bij deze tekst een vermelding moeten staan dat het onderzoek fake was, en de uitspraken dus nergens op gebaseerd zijn. Op deze manier lijkt het op stemmingmakerij”, zeggen de Kamerleden.  Volgens het CDA had er bij de tekst tenminste een noot of vermelding moeten staan waarin zowel de berisping als de onderzoeksfraude wordt gemeld.

“Daar waar het gaat om de maatschappelijke functie van een universiteit, is het de mening van het CvB dat kunst daarin niet mag ontbreken.” Dit staat in een notitie die aan de Universiteitsraad is gestuurd. Medewerkers van de universiteit kunnen bij een centraal punt kunst lenen voor op hun werkkamer. Ook zijn er regelmatig wisselende tentoonstellingen, onder meer in het Cobbenhagengebouw.

Het besluit van het CvB is opvallend, omdat de Universiteitsraad er vorig jaar tijdens de bespreking van de bezuinigingsplannen nog tevergeefs op aandrong het kunstbeleid overeind te houden. Het CvB gaf toen aan dat daar geen geld voor beschikbaar was.

Tijdens de commissie Dagelijks Bestuur van de Universiteitsraad leidde dat vandaag tot vragen. Wordt er nu op iets anders uit pakket A bezuinigd? En waarom deze verandering? Het CvB sprak van een voortschrijdend inzicht en een klein bedrag. Of er nu ergens anders op bezuinigd moet worden en waarop werd bij de vergadering niet meteen duidelijk.

Toch zijn er ook zorgen over financiën van TiasNimbas. De medewerkersfractie Abvakabo stelde tijdens de commissie CFI vragen over de risico’s hiervan voor Tilburg University.   De businessschool zit al een tijdje in de problemen zoals Univers vorig jaar april al meldde.

“Nu de universiteit voor zowel IVO als IVA mee heeft betaald bij het ter ziele gaan van de onderzoeksinstituten, lopen we dan ook risico bij Tias?,”  wilde Marinus Verhagen weten tijdens CFI. Koen Becking, voorzitter  CvB antwoordde hierop: “Bij het IVO hebben we wel geld moeten stoppen in de afwikkeling maar IVA heeft het helemaal zelf afgewikkeld, zij hadden nog vermogen. Wij zijn aandeelhouder van Tias, het zou dus kunnen dat het geïnvesteerd vermogen verdampt in geval van een faillissement. De UvT heeft geen leningen uitstaan bij Tias. Overigens doet Tias het in de markt goed en wordt er fors gesaneerd.”

Er zijn recentelijk wel een paar tophoogleraren naar Tias gegaan. Kees Koedijk (decaan Tisem) en  Dirk Brounen.  Ook de directeur van Tisem, Hilde Baert, is naar Tias gegaan als directeur Business Operations. Hoe deze mensen betaald worden, blijft onduidelijk.

Voor veel patiënten is het lastig op tijd hun pillen in te nemen. Vervloet: “Het Real Time Medication Monitoring (RTMM) maakt gebruik van een medicijndoos die registreert wanneer hij opengaat. Als het doosje niet binnen afgesproken tijd opengaat, wordt automatisch een sms’je gestuurd als hij zijn medicijn vergeet in te nemen.”

Vervloet heeft met haar onderzoek aangetoond dat de herinneringsfunctie van het slimme medicijnendoosje effectief is op de langere termijn. “Voor zorgverleners kan dit slimme medicijnendoosje een effectief middel zijn om patiënten die hun medicatie vergeten of onregelmatig innemen te ondersteunen.”

De titel van het proefschrift is Have you taken your medication yet? The effectiveness of electronic reminders.

Schlink is nu 24 jaar en hockeyt al de helft van haar leven. Ze speelt nu twee jaar in Antwerpen en ze zijn nu ook voor het tweede jaar op rij landskampioen geworden. “Heel cool”, vindt ze het. “Ik noem het een toetje.” Tegen de Nederlandse landskampioen speelt ze niet, die zitten in een andere pool. Ze krijgt Reading HC (Groot-Brittannië) , CSP Izmayova (Rusland) en Baku HC (Azerbeidzjan) als tegenstanders.

“De combinatie tussen studeren en topsport is vermoeiend, maar heel leuk”, zegt Schlink. Zowel de hockeyclub als met de UvT zijn flexibel, zo richt ze haar aandacht op wat nodig is. “Als ik dinsdag een tentamen zou hebben, dan kan ik dat verplaatsen. Dat is bij een toernooi niet te doen.”

Voor dit jaar hoopt Schlink met de Antwerpse club alle prijzen te halen. Ze zijn nu al landskampioen en kampioen in de zaal. Ook de EHCCCW en de beker staan nog op haar verlanglijstje. Eind volgend jaar haalt de hockeyster haar master. “Nu nog een jaar er vol tegenaan gaan bij Antwerpen en de studie. Daarna ga ik werken, dus minder hockeyen”, aldus Schlink.

De EHCCCW is van 17 tot en met 20 mei bij de Royal Antwerp Hockey Club.

Uit het onderzoek komt dat 81 procent van de ondervraagden best in een ander land zou willen wonen. De Spanjaarden spannen de kroon, bijna negen op de tien wil naar een ander land verhuizen. Hun motivatie is de ambitie, zij willen alles achterlaten om ergens anders carrière te kunnen maken.  Zij staan daarin alleen. Vooral Oostenrijkers, Nederlanders en Duitsers gaan weg om op avontuur te kunnen.

“Je kunt zeggen dat jongeren op dit moment helemaal niet meer in grenzen denken. Ze willen vooral een leuke en ambitieuze baan, en ze zijn daarvoor bereid om risico’s te nemen,” aldus Julien Drewe, manager van StudentJob. “Zelfs als dat betekent dat ze daarvoor hun vertrouwde omgeving moeten achterlaten. Hun levenssituatie laat dit veelal ook makkelijk toe; ze hebben meestal nog geen gezin of kinderen.”  

Uit onderzoek bleek dat Belgen en Nederlands het meest risicomijdend zijn. Acht procent van de Belgen en vijf procent van de Nederlanders vinden het risico van een trek naar het buitenland te groot. Dat tegenover iets meer dan twee op de honderd Oostenrijkse respondenten.

 “The Liberator” is het eerste bruikbare wapen geprint door een 3D-printer. Het is helemaal van plastic gemaakt, de afvuurpin uitgezonderd. Goed, het is geen eindproduct geworden waar de gemiddelde wapenliefhebber van uit zijn dak zal gaan. Omdat het van plastic is gemaakt zal het niet lang functioneren. Maar toch: het vuurt echte kogels af en is dus dodelijk.

Het wapen is geprint door de 25-jarige Amerikaan Cody Wilson. Zijn bedrijf Defense Distributed printte het wapen met een tweedehands 3D-printer van zo’n 8000 dollar, gekocht op eBay. Volgens Wilson hoort het printen van een eigen wapen thuis in een wereld waarin informatie steeds toegankelijker wordt. Hij publiceerde de blauwdruk van het wapen op internet, maar moest deze op last van de Amerikaanse overheid weer verwijderen.

De afgelopen week zorgde het printbare wapen voor een hoop commotie, ook in Nederland. Medewerkers van de HvA wisten de blauwdruk nog net op tijd van internet te vissen. Tijdens het uitprinten daarvan werden ze teruggeroepen door het CvB. Het College gaf aan dat het printen van wapens een grens overschrijdt, zelfs als het gebeurt om een academische discussie op gang te brengen.

Geeft “The Liberator” het startschot voor een wereld waarin iedereen straks zijn eigen wapen kan uitprinten? Waar liggen de grenzen van wetenschap en technologie? Univers vroeg het aan Maurice Schellekens, medewerker bij het Tilburg Institute for Law, Technology and Society (TILT).

Moeten we ons zorgen maken?

“Dat denk ik wel. Zeker vanuit een Nederlands perspectief. In Amerika is het normaal om een wapen op zak te hebben, maar in Nederland vinden we dat raar. Wij hebben de Wet Wapens en Munitie die stelt dat je als burger niet zomaar een pistool voorhanden mag hebben en bij je mag dragen. En nu blijkt dat je pistolen zelf kan printen. Tegen die achtergrond is dit wel een zorgwekkende ontwikkeling ja.”

Werken wapens die uit een 3D-printer rollen criminaliteit in de hand?

“Daar heb ik geen onderzoek naar gedaan. Maar op basis van eigen inzicht zeg ik: criminelen komen toch wel aan wapens, voor hen maakt het niet veel uit. Maar we hebben de Wet Wapens en Munitie niet alleen om criminaliteit tegen te gaan. We perken er ook conflicten mee in. Stel dat je een burenruzie hebt. In het ergste geval wordt er een klap uitgedeeld en daar blijft het meestal bij. Maar wat als iedereen een geweer uit zijn printer kan laten rollen? Ik denk wel dat geprinte wapens ervoor kunnen zorgen dat conflictsituaties eerder escaleren.”

De maker van het pistool, Cody Wilson, zegt dat zijn actie een kwestie van vrijheid is, die hoort bij de democratisering van informatie. Wat vindt u hiervan?

“Helemaal flauwekul is het niet. Ik denk dat we uiteindelijk een afweging moeten maken. Enerzijds is er de roep om democratisering van kennis, anderzijds is er de behoefte aan bescherming. Ik denk dat de behoefte aan bescherming uiteindelijk sterker zal blijken.”

Hebben we een strengere regelgeving nodig voor dit soort ontwikkelingen?

 “The Liberator” is wel degelijk een aanleiding om bestaande wetten eens kritisch tegen het licht te houden. Op zich staat in de Wet Wapens en Munitie duidelijk welke wapens zijn verboden, geprint of niet. Maar hoe zit het bijvoorbeeld met het verspreiden van blauwdrukken via het internet? Geweren van plastic zijn moeilijk detecteerbaar, moeten we daar de regelgeving op aanpassen? Dat zijn een paar voorbeelden.”

Als ik in Nederland een wapen wil kopen moet ik me registreren. Maar ik kan in relatieve anonimiteit er eentje uitprinten. Wat moeten we hiermee?

“Er zijn mensen die zeggen dat iedereen identificeerbaar moet zijn op het web. Daar ben ik geen voorstander van, dat vind ik vooralsnog een brug te ver. Bestaande bevoegdheden die bij verdenking van een strafbaar feit kunnen worden uitgeoefend, zoals het vorderen van verkeersgegevens en huiszoeking, lijken me voorlopig voldoende. Het probleem zit ‘m eerder bij de bestaande strafbaarstellingen. Die zijn nog niet toegeschreven op een realiteit waarin printbare blauwdrukken via het internet worden verspreid en ‘iedereen’ zonder enige technische kennis een pistool kan uitprinten. Want als gedragingen niet strafbaar zijn of slechts als een licht strafbaar feit gelden kunnen politie en justitie weinig doen.  ”

Wat vindt u van het voorval op de HvA? Zijn er grenzen aan wat de wetenschap mag onderzoeken?

“Ik kreeg de indruk dat de docent het vooral heel erg opwindend vond om een wapen uit te printen. In dat geval begrijp ik wel dat het CvB hem terugroept. Maar goed, als je echt wetenschappelijk onderzoek doet naar het printen van wapens moet dit mogelijk zijn. Mits zo’n onderzoek onder de juiste omstandigheden plaats vindt moeten wetenschappers wapens kunnen uitprinten en analyseren.”