Oud-campusdichter Trijntje van de Wouw brengt chapbook uit
Wanneer slaat controle om in zelfdestructie? In het chapbook Aangeschoten Wild onderzoekt voormalig campusdichter Trijntje van de Wouw hoe angst en trauma doorwerken in het dagelijks leven. Univers spreekt hen over hun debuut en de presentatie, en blikt terug op hun jaar als campusdichter.
Trijntje van de Wouw studeerde sociologie aan Tilburg University en zette na hun jaar als campusdichter verdere stappen in de literaire wereld. Zo volgde die het Brabantse talententraject WOLK. Het chapbook dat daaruit voortkwam is een eerste visitekaartje richting uitgeverijen en een breder publiek.
In Aangeschoten Wild onderzoekt Van de Wouw wat er gebeurt wanneer angst de overhand krijgt en hoe trauma doorwerkt in het dagelijks leven. De centrale vraag: wanneer ben je prooi, en wanneer neem je zelf de regie?
Hoe was het om campusdichter te zijn?
‘Campusdichter zijn was heel leuk. Het kwam vrij vroeg in mijn schrijfcarrière. In die periode heb ik veel podiumervaring kunnen opdoen en geleerd hoe het is om te schrijven op basis van opdrachten. Ik heb daar belangrijke stappen kunnen zetten en al een netwerk kunnen opbouwen. Ik heb het gevoel dat ik er alles uit heb gehaald en voor behoorlijk wat evenementen heb geschreven.’
Wat vond je destijds het leukst om te doen?
‘Het Hartslagcafé in Paradox vond ik altijd het leukst om iets voor te schrijven, omdat het over sociologische thema’s gaat en ik sociologie heb gestudeerd.’
Hoe is het chapbook tot stand gekomen?
‘Het chapbook is ontstaan doordat ik onderdeel was van WOLK, een talenttraject voor de letteren in Brabant. Toen dat traject was afgelopen, ben ik verder gaan werken aan het chapbook in samenwerking met Stichting Watershed.
‘Het voelde als het juiste moment in mijn schrijfcarrière om mijn teksten te bundelen in een chapbook, een soort prebundel of literair visitekaartje, met als doel mijn poëzie te tonen aan uitgeverijen en mijn netwerk.’
Hoelang duurde het om het te schrijven?
‘Het proces tot het chapbook af was, heeft ongeveer anderhalf jaar geduurd. Het begon met mezelf een week opsluiten in een schrijfhuisje in de natuur; daar zijn veel teksten uit voortgekomen.
‘Daarna volgden er meerdere redactierondes, onder andere met schrijver Erik Jan Harmens, en selecteerde je welke gedichten het chapbook halen en welke niet.
‘Daarnaast onderzoek je de thematische lijn in de gedichten en maak je keuzes over de vormgeving. De vormgeving is gedaan door Janine Hendriks van Kaftwerk; zij heeft kaften ontworpen voor veel succesvolle schrijvers, waaronder Lieke Marsman.’
Waar gaat Aangeschoten Wild over?
‘Ik ben in mijn werk voortdurend op zoek naar de balans tussen overgave en controle. Ik verken de grenzen van het mens-zijn en probeer via kritische zelfreflectie grip te krijgen op het leven. In Aangeschoten Wild komt dat terug.
‘Ik onderzoek wat er gebeurt wanneer angst je overneemt en de ander een middel wordt om te kunnen bestaan: hoe trauma doorklinkt in het dagelijks leven, wanneer vrije wil omslaat in zelfdestructie en hoe je uiteindelijk de weg terug naar jezelf vindt. Ik doe dit onder andere door verwijzingen naar de natuur en het dierenrijk. De vraag die centraal staat: wanneer ben je enkel een stuk aangeschoten wild – en hoe word je een jager?’
Hoe verliep de presentatie?
‘De presentatie vond plaats in De Nachtzuster, een creatieve broedplek, en dat was geweldig. Ik wilde dat het niet alleen een avond zou zijn voor de release van Aangeschoten Wild, maar ook een avond waarin verschillende kunstdisciplines samenkwamen.
‘Naast mijn eigen optreden waren er poëzie met elektrische gitaar, performancekunst van Simone Schuffelen, de eclectische band Straaljager en opkomend dichter David Alberti.
‘Allemaal raakten ze thema’s die ook in mijn werk terugkomen: absurditeit, rauwheid en het onconventionele — iets waar ik graag naar zoek in mijn poëzie. De titel van het chapbook werd daarmee ook het thema van de avond. Het moest wild en een beetje vreemd worden.
‘Overal hingen pluchen dieren en er waren snoepjes zoals apenkoppen en kikkertjes. De zaal stond goed vol, iedereen genoot van de acts en er zijn veel chapbooks verkocht. Mijn vriendin presenteerde de avond, wat het ook enorm knus maakte. Ik heb enorm genoten.’
Advertentie.
