Politieke jongerenorganisaties horen thuis op introductiemarkten

Politiek speelt zich niet alleen af in Den Haag. Ook tijdens de introductieweek moeten studenten in aanraking komen met politieke organisaties, schrijft Antje Beers. ‘De universiteit kan een plek zijn waar studenten leren hoe een democratie werkt.’

De introductieweken zijn inmiddels weer achter de rug. Voor nieuwe studenten betekende dat kennismaken met hun studie, de stad en vooral met alles wat er tijdens je studententijd te doen is. Van studentenverenigingen tot sportclubs en van culturele organisaties tot politieke jongerenorganisaties.

Althans, als die laatste welkom zijn. Ook dit jaar spraken politieke jongerenorganisaties zich erover uit dat zij op sommige hogescholen en universiteiten worden geweerd van introductiemarkten. Vorig jaar speelde dezelfde discussie al in het nieuws.

Voor zover ik weet, is daarvan in Tilburg gelukkig geen sprake. Toch vind ik het een opvallende ontwikkeling. Want als er één plek is waar studenten met verschillende politieke ideeën in aanraking moeten kunnen komen, dan is het juist in de academische omgeving.

Ik weet nog goed dat ik vijf jaar geleden zelf over de introductiemarkt in Tilburg liep. Het hoogtepunt vond ik, misschien enigszins atypisch voor een eerstejaarsstudent, de aanwezigheid van twee politieke jongerenorganisaties. Het waren niet eens organisaties van mijn eigen politieke voorkeur. Toch herinnerden ze mij eraan dat politiek niet iets is wat zich uitsluitend afspeelt in Den Haag of op televisie. Je kunt er zelf aan deelnemen. Voor mij was dat het laatste zetje om lid te worden van een politieke partij.

Natuurlijk hoeven op iedere introductiemarkt niet alle politieke kleuren vertegenwoordigd te zijn. Dat zal praktisch waarschijnlijk ook niet altijd mogelijk zijn. Maar alleen al zichtbaar maken dat er überhaupt politieke jongerenorganisaties bestaan, kan studenten op een idee brengen.

Dat is belangrijk, juist omdat democratie uit meer bestaat dan eens in de paar jaar een vakje rood kleuren. Slechts een heel klein deel (3,3%) van de Nederlanders is lid van een politieke partij. Terwijl je als partijlid veel meer invloed kunt uitoefenen dan veel mensen vooraf waarschijnlijk denken.

Je kunt meepraten over standpunten, voorstellen indienen en meedenken over de koers van een partij. En voor mensen die niet zozeer zelf de politiek in willen gaan, zijn er genoeg andere opties om je mee bezig te houden binnen een partij.

Maar misschien nog belangrijker, is dat je er mensen tegenkomt die anders denken dan jij. In tijden waarin veel wordt gesproken over polarisatie is dat geen overbodige luxe. Binnen een politieke partij of jongerenorganisatie ontdek je al snel dat achter een politiek standpunt vaak allerlei afwegingen schuilgaan. Dat compromissen soms noodzakelijk zijn en dat iemand met wie je het fundamenteel oneens bent niet automatisch onredelijk is.

Eigenlijk is dat bij uitstek academische vorming. Een universiteit moet studenten niet alleen leren welke theorie in welk boek staat, maar hen ook uitdagen om argumenten te wegen, andere perspectieven te begrijpen en hun eigen overtuigingen kritisch tegen het licht te houden.

Politieke jongerenorganisaties weren omdat ze politiek zijn, lijkt mij daarom precies de verkeerde keuze. Natuurlijk moet een universiteit neutraal zijn. Maar neutraliteit betekent niet dat je politiek buiten de poort moet houden, en al helemaal niet bij introductieweken.

Daarbij zou het de overdenking waard zijn om maatschappelijke organisaties of politieke jongerenorganisaties niet om dezelfde tarieven te vragen bij intromarkten als commerciële bedrijven.

Door verschillende ideeën binnen te laten, kan een universiteit een plek zijn waar studenten leren hoe een democratie werkelijk werkt, en dat is geen verkeerd idee gelet op het democratische verval dat sluipenderwijs plaatsvindt.

_Advertentie.