Na haar studie werd alumnus Alina Sharipova overal ontslagen, nu floreert ze als comedian op het podium

Comedian en Tilburg University-alumnus Alina Sharipova keek als student urenlang comedy specials op haar kamer. Een carrière op het podium leek haar onrealistisch, maar na een reeks ontslagen probeerde ze het toch een keertje. Dat pakte goed uit: inmiddels is ze winnaar van het Leids Cabaret Festival. ‘Ik kan blijkbaar niets anders.’

Op een zonnige woensdagmiddag zit comedian Alina Sharipova (Tashkent, 1992) met haar lange haren verstopt onder een petje bijna onherkenbaar op een terras. Vanavond is ze de Master of Ceremony (mc) op de wekelijkse open mic van de Rotterdamse comedyclub Haug, maar voorlopig geniet ze nog ontspannen van een ginger beer en vegetarische bitterballen.

Twee maanden geleden won ze het Leids Cabaret Festival. Een van de belangrijkste cabaretwedstrijden van het land. Volgens de vakjury heeft ze ‘perverse ideeën’, ‘iets gevaarlijks’ en ze bewonderen haar openhartigheid over ‘seksuele handelingen waartoe ze zichzelf verplicht om maar niet in schuld te staan bij haar vriend.’

Brutaal was ze altijd al, zegt Alina. ‘Ik ben geen rechten gaan studeren omdat ik het leuk vond. Ik was gewoon goed in taal en had een grote bek. Mensen zeiden dat ik dan maar advocaat moest worden.’

Hoe was je studententijd?

‘Tilburg was een goede stap voor mij. Ik ben opgegroeid in West-Vlaanderen als migrant uit Oezbekistan. Ik wilde absoluut niet, zoals al mijn klasgenoten, in Gent studeren. Tilburg had voor mij een goede mix van internationale en lokale studenten.’

‘Verder was het een periode van uitersten. De ene week zat ik op mijn kamer urenlang comedyshows te kijken, sprak ik verder niemand en at ik supermarktsalades. De andere week leefde ik gedisciplineerd, ging ik hardlopen, focuste ik me op mijn studie en at ik Griekse yoghurt met allerlei gezonde zaden. Zo ging het een beetje week op week af.’

Je was al wel bezig met comedy?

‘Ik keek het vooral veel. De shows van Louis C.K. stonden als audio op YouTube. Die downloadde ik om op mijn iPod te zetten. Verder keek ik graag naar Britse mannekes als Ricky Gervais.’

Schreef je ook al grappen?

‘Ik hield notities bij met dingen die ik grappig vond, maar het waren nog geen grappen. Ik zag ook helemaal geen mogelijkheden. Mijn voorbeelden waren Engelstalige mannen. Ik had wel gehoord van Theo Maassen en Hans Teeuwen en nu zie ik ook dat het heel goed is, maar toen begreep ik nog niet wat ze deden. Ik was vooral fan van realistische comedy uit de Verenigde Staten en Engeland.’

Hoe ben je dan toch het podium opgestapt?

‘Na mijn studie had ik baantjes om mijn rekeningen te betalen, maar ik werd vroeg of laat altijd ontslagen. Mijn vriend stelde op een gegeven moment voor om comedy te proberen, omdat ik dat zoveel keek. Toen heb ik The Joker (red. een comedyclub in Antwerpen) gemaild. Zij antwoordden binnen een paar minuten dat ze die avond een plek hadden.’

‘Ik had nog nooit een grap geschreven, maar wel dat document met grappige dingen. Daar heb ik iets van proberen te maken. Ik had een stukje geschreven over dat ik op latere leeftijd een beugel droeg en zo mijn partner ontmoette. Niemand mocht weten dat ik die avond optrad. ‘

Hoe ging het?

‘Kut. Ik stond de hele tijd te trillen en toen ik het podium afging, maakte de mc een veel betere grap over een beugel.’

Toch heb je het daar niet bij gelaten.

‘Ik ontdekte dat comedy in de Benelux wel mogelijkheden heeft. Dat idee vond ik supervet. Thuis zocht ik als een gek alle open podia in Nederland en België op. Ik woonde inmiddels toch in Gent en nam vaak een Flixbus naar Amsterdam om daar acht minuten op te treden. Daarna nam ik precies dezelfde bus terug. Soms moest ik overstappen in Den Haag of Antwerpen en was ik vijf uur ’s ochtends thuis. Overdag werkte ik bij de ING, waar ik aan de hand van een lijst mensen belde om hen te informeren over hun schuldsituatie. Ik belde niet meer dan vijf mensen per dag, dus werd ik, volledig terecht, ook daar ontslagen.’

Wanneer besloot je volledig voor comedy te gaan?

‘Mijn vriend komt uit Amsterdam en we verhuisden zes jaar geleden vanuit Gent daarheen. Ik heb nog wel even een baantje gehad, maar werd natuurlijk weer ontslagen. Ik kwam tot de conclusie dat ik eigenlijk niets anders kan dan comedy maken. Ik had het geluk dat ik vaste comedian was geworden bij Haug, waardoor ik redelijk continuïteit in mijn betaalde optredens had.’

Je speelde eerst alleen in het Engels, toch?

‘Klopt, twee jaar geleden ben ik met Nederlands begonnen en dat doe ik nu alleen nog maar.’

Waarom?

‘Omdat Daniël Arends dat adviseerde. Mijn carrière is gebouwd op gevraagde en ongevraagde adviezen van mannen.’

Wat heeft de winst van het Leids Cabaret Festival je gebracht?

‘Momenteel doe ik een tour met andere finalisten en spelen we vier keer per week in theaters. Daarom heb ik voor het eerst een normaal inkomen, dat is weleens fijn. Ik heb ook getekend bij het impresariaat De Mannen, waar ook cabaretiers als Soundos El Ahmadi, Paulien Cornelisse en René van Meurs bij zitten. In het theaterseizoen 2027/2028 zal ik met mijn eigen voorstelling touren.’

Waar gaat-ie over?

‘Weet ik veel.’

Ben je daar nog niet mee bezig?

‘Ik vind dat gewoon een hele rare vraag.’

Vind je dat ik mijn werk niet goed doe?

‘Sommige cabaretiers maken shows over specifieke onderwerpen. Zo ben ik niet. Ik maak comedy over de wereld om mij heen en hoe ik daarop reageer. Dat kun je niet los zien van mijn achtergrond als migrant en iemand die in armoede is opgegroeid, maar je moet het ook niet groter maken dan het is. Je staat in een zaal met mensen voor je en dan wil je er samen een leuke avond van maken.’

Zie je jezelf niet als kunstenaar?

‘Jawel.’

L’art pour l’art?

Als Belg en daardoor met een duidelijk beter accent zegt ze lachend: ‘Je bedoelt: l’art pour l’art. Ik wil inderdaad gewoon een mooie voorstelling maken om het maken, en dat dan iedere keer een beetje beter. Sommigen zullen het prachtig vinden en anderen misschien niet.’

_Advertentie.