Studentassessor Thijl schuift aan bij het universiteitsbestuur: ‘AI in het onderwijs wordt een van de grootste uitdagingen’

Thijl van der Rijken is vanaf september de nieuwe studentassessor. Hij neemt het stokje over van Charlotte Kerckhaert, die als student de afgelopen twee jaar aanschoof bij het College van Bestuur. Univers vroeg hen naar hun rol als studentenvertegenwoordiger bij het universiteitsbestuur.

Waarom is een studentassessor nodig?

Charlotte Kerckhaert: ‘Het CvB neemt besluiten voor de hele universiteit en die hebben natuurlijk ook gevolgen voor studenten. Omdat wij als studenten merken welke impact bepaalde besluiten kunnen hebben, is het heel belangrijk om al vanaf het begin van een proces het perspectief van de studenten erbij te betrekken.’

Van der Rijken: ‘Het College moet zoveel aspecten van de universiteit meenemen in het beleid. Dan kan er af en toe een blinde vlek ontstaan voor kleine dingen die onder studenten spelen, maar die wel heel belangrijk kunnen zijn. Alleen al het fysiek aanschuiven aan tafel zorgt ervoor dat het College bij zijn besluiten ook de studenten meeneemt.’

Kerckhaert: ‘Daarnaast probeer je als assessor soms ook een brug te slaan tussen het bestuur en de studenten van de medezeggenschapsraad. Naast de CvB-assessor heeft elk faculteitsbestuur ook een studentassessor. De afgelopen twee jaar heb ik eraan gewerkt om dit een sterk netwerk te maken.’

Thijl, je kent de bestuurlijke kant van de universiteit al?

Van der Rijken: ‘Ik heb eerst een jaar in de Universiteitsraad gezeten en dan doe je aan medezeggenschap. In de U-raad kan je kritische vragen stellen en onderwerpen agenderen. En afgelopen jaar was ik student-assistent bij het managementteam van de economiefaculteit. Mijn taak was daar om mee te werken aan de community building van TiSEM.’

Waar ga jij je specifiek op richten?

Van der Rijken: ‘Ik vind AI heel interessant en daar worden enorme stappen gemaakt. Eén van de grootste uitdagingen is hoe we als universiteit met AI in het onderwijs omgaan, en het perspectief van studenten is daarin belangrijk.

‘Want AI is niet alleen een bedreiging, bijvoorbeeld voor de manier van toetsen, maar het kan ook heel nuttig zijn. Met AI kunnen we veel dieper de leerstof in duiken. Zo kun je bijvoorbeeld een persoonlijke tutor ontwikkelen voor allerlei zaken die met je studie te maken hebben.’

Als je aanschuift bij het bestuur, verlies je dan niet soms het studentenperspectief uit het oog?

Kerckhaert: ‘Eerlijk gezegd gaat dat juist heel goed. Je krijgt van tevoren alle stukken en daarbij let je vooral op de gevolgen voor studenten. Je hebt echt je eigen inbreng, ook al gaat het soms tegen belangen van andere partijen in. Maar het college waardeert onze inbreng ook.’

Dan moet je wel stevig in je schoenen kunnen staan.

Van der Rijken: ‘Natuurlijk is het belangrijk om stevig in je schoenen te staan. Maar het hoeft elkaar niet te bijten. Het is niet zo dat wij steeds heel hard op de rem duwen. Het College van Bestuur is aan het werk om ook voor studenten een betere universiteit te maken. Het gaat er meer om het beleid een beetje bij te sturen, want we hebben allemaal hetzelfde doel.’

Lukt dat bijsturen? Als je het bestuur vergelijkt met een tanker, dan zijn jullie toch maar een klein bootje?

Kerckhaert: ‘Het bestuur moet natuurlijk meerdere belangen afwegen. De afgelopen jaren zijn er enkele crises geweest, zoals in mei bijvoorbeeld met de Canvas-hack tijdens de tentamens. Omdat het bestuur snel moest handelen, werden studentenbelangen daar in het begin minder bij betrokken.

‘Ik heb toen aangegeven dat het naast de tentamens ook belangrijk was om te kijken naar de gevolgen voor studenten die een scriptiedeadline hadden en dat de communicatie naar studenten eenduidiger had gekund. Daarom wordt Thijl komend jaar eerder betrokken bij de communicatie richting studenten tijdens een crisis.

‘Ook heb ik bijvoorbeeld meegedacht over hoe we studenten beter op de hoogte kunnen brengen van hun rechten bij examens en herkansingen. Daarnaast heb ik onder andere meegedacht over het 100-jarig bestaan van de universiteit, en over studentenwelzijn en sociale veiligheid.

‘En laatst gaf het KNMI een code rood af vanwege de hitte, terwijl er nog herkansingen waren gepland. Dan zorgt de universiteit voor voldoende water tijdens het tentamen, maar dat betekent ook dat studenten vaker naar de wc moeten. En vaak komt daar maar één keer een extra surveillant langs, en heb je maar één moment om naar de wc te gaan. Dus zorg voor extra surveillanten, zodat iedereen die moet ook naar het toilet kan.’

Weten de studenten jullie ook te vinden, of is het meer eenrichtingsverkeer?

Van der Rijken: ‘We vragen studenten om signalen op te vangen en terug te koppelen naar ons, zodat wij het weer kunnen inbrengen bij het CvB. Samen kan je die blinde vlekken op alle niveaus zo klein mogelijk maken.’

Kerckhaert: ‘Deze functie bestaat nu drie jaar en in het begin was ons werk nog redelijk onbekend bij studenten. Daarom heb ik het afgelopen jaar actief contact opgenomen, en nu zie je dat verenigingen en studentenvertegenwoordigers ons steeds beter weten te vinden. Alleen onder de kleinere verenigingen blijven we helaas nog wat onbekend.’

Thijl, wat ga jij als nieuwe assessor doen om die onbekendheid te verbeteren?

Van der Rijken: ‘De bekendheid van de assessor is de afgelopen jaren erg verbeterd. En ik ga de lijn van Charlotte voortzetten. Dat kost tijd, want aan het begin van het collegejaar is er weer een bestuurswissel bij de verenigingen, dus de opvolgers moeten ons ook weer weten te vinden.’

Pakken jullie alle problemen op waar studenten mee komen?

Van der Rijken: ‘Soms kunnen we studenten verwijzen naar andere instanties, want niet iedereen weet hoe het precies werkt op bestuurlijk niveau. Dan kunnen wij helpen en zeggen: je moet bij die of die persoon zijn.

‘En natuurlijk werken we ook als een filter, want soms zijn problemen specifiek voor één club. Maar als je merkt dat er meerdere verenigingen met dezelfde problemen kampen, dan is er echt iets aan de hand. En dan leggen we het voor aan het CvB, omdat het heel veel studenten kan raken.’