De fietsenwinkel op de campus als ontmoetingsplaats: ‘Als het moet leren we je zelfs fietsen’
Wie op een doordeweekse dag langs de fietsenwinkel op de campus van Tilburg University komt, ziet rijen fietsen, medewerkers die af en aan lopen en studenten die even snel hun band laten oppompen. Univers nam een kijkje bij Tilburg Fietsen.
De dag begint vroeg bij Tilburg Fietsen met het buitenzetten van fietsen. Daarna gaat meteen de koffiemachine aan, wordt er een bakkie gepakt en dan begint het echte werk. Van lekke banden en losse kettingen tot kapotte remmen en kromme wielen. Tientallen fietsen per dag gaan hier door de handen van de monteurs.
‘Iedereen kan hier terecht. Voor een reparatie, een praatje of soms gewoon even voor hulp met wat dan ook,’ vertelt Angelique Romijn, moeder van de eigenaar van Tilburg Fietsen, Johnny Romijn.
Familiebedrijf op de universiteit
De fietsenwinkel zit nu acht jaar op de campus, op de begane grond van de studentenflat op het Professor de Moorplein. Het bedrijf is een echte familiezaak. Angeliques oudste zoon Jacky helpt af en toe mee en zelf staat moeder Angelique ook dagelijks in de winkel. ‘Als familie help je elkaar.’
Jaren geleden werd Johnny, de eigenaar, gediagnosticeerd met lymfeklierkanker. Tijdens zijn herstel begon hij fietsen te repareren. Wat begon als hobby groeide uit tot een winkeltje, daarna volgde nog een winkel en uiteindelijk ook een verhuurbedrijf voor studentenfietsen.
Inmiddels werkt het familiebedrijf nauw samen met de universiteit: ze leveren (onder andere) huurfietsen voor internationals en fietsen voor de beveiliging.
Meer dan een fietsenmaker
Het contact met mensen maakt het werk voor Angelique leuk. ‘Je maakt vaak een praatje en soms hoor je zelfs hele levensverhalen.’ Dat geldt niet alleen voor klanten, maar ook voor medewerkers. In de werkplaats werken stagiaires, studenten en jongeren met verschillende verhalen. ‘We kijken niet naar hun achtergrond, iedereen is hier welkom,’ benoemt Angelique.
Sommige verhalen maken indruk. Zo vertelt ze over Baba (rechts op de foto), een medewerker die van Nigeria naar Parijs reisde en vervolgens in Nederland terechtkwam. ‘Deze reis heeft hij alleen moeten doen, omdat hij geen familie heeft om op terug te vallen. Dan ben je blij dat je iemand kunt helpen,’ vertelt Angelique geëmotioneerd. ‘Dit heeft me tot tranen toe geroerd.’
Alsof de werkplaats nog niet genoeg leven kent, loopt er ook een verrassende mascotte rond, hondje Junior. Hij is geliefd bij klanten en medewerkers. Toch werd hij ooit gestolen. Angelique vertelt: ‘Toen Junior verdween, ontplofte heel Facebook. Iedereen hielp mee om het hondje te zoeken.’ Na een intensieve zoekactie met politie, speurhonden en camerabeelden werd hij teruggevonden. ‘Gelukkig is onze Junior nu weer veilig thuis.’
Dagelijkse drukte
Gemiddeld komen er zo’n vijftig mensen per dag binnen met hun fiets. Kleine dingen, zoals een band oppompen of een zadel verstellen, doen ze vaak gratis. Angelique: ‘Dan zeggen we: schrijf maar een leuke review.’
De drukte wisselt hier per seizoen. In de herfst is het extra druk met lekke banden. De oorzaak? Veegmachines. ‘Die borstels hebben ijzeren pinnetjes die loskomen en in banden terechtkomen,’ legt Angelique uit.
Internationals met zijwieltjes
Op een universiteitscampus waar duizenden mensen dagelijks voorbijfietsen en lekke banden rijden, is deze werkplaats meer dan een fietsenmaker. De klantenkring van de fietsenzaak is divers. ‘Studenten, medewerkers van de universiteit en buurtbewoners. Alles komt hier over de vloer,’ zegt Angelique.
Vooral internationals weten de werkplaats goed te vinden, als ze op zoek zijn naar hun allereerste fiets. ‘We hebben zelfs internationals gehad die vroegen om zijwieltjes,’ vertelt ze. ‘We proberen altijd iedereen te helpen, ongeacht de vragen die klanten hebben. Als het moet, leren we je zelfs fietsen.’
Advertentie.
