Lieve campusjakker

Lieve campusjakker,
Wat een rotvaart zeg 
aan het sprinten naar elders
De intercity richting ginder 
Wat ren je toch weer in onbeholpen cirkeltjes 
Je ziet het aan hem
Toch?
Hoe hij gister onverteerd
Als vandaag weer op de deur bonst  
Het is tijd, lieve campusjakker
Je moet weer 
Weer dat hek zonder poort 
Weer de raaskalkerijen van het alledaagse 
De noeste ijver wordt er grijs van 
Lieve campusjakker, wat moet het pijn doen
Wat is het schrijnend om te zien
het geweld waarmee je in je eigen vlees bijt 
Hoeveel leed je jezelf hebt leren aandoen
alle zeren en pijnprikkels zijn zich gaan ophopen achter je kiezen 
Eet nou niet zo dat brood om je kaas heen
Hap ‘m eens in het midden en laat die korsten liggen
Je hebt ervoor gewerkt, lieve campusjakker 
neem het er eens van

_Advertentie.