Studentenpastor Michiel Peeters gepromoveerd op verhaal van ‘de verloren zoon’

Studentenpastor Michiel Peeters promoveerde aan de theologische faculteit op een proefschrift over de verloren zoon, een parabel uit de bijbel. Peeters begon zijn onderzoek uit persoonlijke interesse, maar het onderzoek kan ook helpen bij zijn werk met studenten.

De titel van de dissertatie waarop Peeters op 28 augustus promoveerde, Tam pater nemo: Understanding Luke 15:11–32 as a Story of Education, is vrij technisch. Maar het verhaal zelf, over de verloren zoon, zal bij veel mensen een belletje doen rinkelen.

De parabel van de verloren zoon gaat over een vader die blij is, en een feest geeft, als zijn jongste zoon na jaren naar huis terugkeert. De oudste zoon vindt dat niet eerlijk, omdat de jongste zijn erfdeel heeft verbrast, terwijl de oudste altijd spaarzaam is geweest en gehoorzaam zijn vader heeft bijgestaan.

Pastoraat

Peeters werkt als pastor in de Maranathakerk. Het pastoraat staat open voor studenten met allerlei levensvragen: ‘Soms kan het fijn zijn om met iemand te praten, bijvoorbeeld over gebeurtenissen in het leven, de studie of in relaties. Ik bied een luisterend oor,’ licht Peeters toe.

Het verhaal over de verloren zoon komt van pas in zijn gesprekken met studenten, denkt Peeters: ‘Het verhaal heeft meerdere betekenissen en gaat niet alleen over vergeving. De jongste trekt de wijde wereld in en smijt het familievermogen over de balk. Maar juist daardoor ontdekt hij wat hij echt wil en wat zijn vader voor hem betekent, in tegenstelling tot de oudste die altijd braaf zijn vader heeft gevolgd.’

Peeters: ‘Wat studenten eruit kunnen leren is dat fouten maken bij het leven hoort, en je zelfs een rijker persoon kunnen maken. Door je eigen weg te gaan en zelf de dingen te ontdekken, maak je je ervaringen ook echt van jezelf. En voor opvoeders is het een mooie les: door ruimte te geven, en niet alles voor te kauwen, kun je juist heel betrokken zijn.’

_{Advertenties.}