Rob Jetten wijkt niet af van het script

Rob Jetten geeft geen antwoord op vragen, schrijft Tom Grosfeld. Net als caissières en postbezorgers werkt de premier volgens een protocol. ‘Mensen zijn niet meer in staat ons te verrassen en serieus te nemen.’

Ik kan me het interview van journalist Frits Wester met Rob Jetten (daarna ‘robot Jetten’) uit 2018 nog goed herinneren. Jetten, destijds 31, was de nieuwe fractievoorzitter van D66. Wester stelde een vraag over de afschaffing van de dividendbelasting en het vrijgekomen geld dat allemaal naar het bedrijfsleven zou gaan (bijna 2 miljard euro). En vroeg of dat ook zijn voorkeur had. 

Jetten: ‘Ik vind het allereerst verstandig dat het kabinet heeft besloten om de afschaffing van de dividendbelasting te heroverwegen. We gaan kijken welke voorstellen het kabinet doet om dat geld in te zetten.’ 

Wester vroeg of er niet een deel naar de publieke sector moest.

Jetten: ‘Ik denk dat het verstandig is dat het kabinet heeft besloten om de afschaffing van de dividendbelasting te heroverwegen, we gaan met het kabinet kijken welke voorstellen zij doen om dat geld opnieuw in te zetten.’

Wester probeerde het nog eens. 

Jetten: ‘Ten eerste denk ik dat het heel verstandig is dat het kabinet heeft besloten om de dividendbelasting, de afschaffing daarvan, te heroverwegen, en we gaan nu eerst kijken welke voorstellen het kabinet doet voor de inzet van die middelen.’

We spoelen door naar 2026. Uit onderzoek van de Volkskrant blijkt dat premier Jetten honderden van zijn berichten op sociale media door AI heeft laten schrijven. Inclusief posts waarin hij uitlegt hoe hij zich voelt na Kamp Westerbork te hebben bezocht. Jetten ziet het probleem niet. Iedereen maakt toch gebruik van AI? 

En dan was er afgelopen weekend de Rode Lijn-demonstratie. Vorig jaar was Jetten erbij. Hij sprak fel over de genocide in Gaza, over hoe de lafheid regeert, enzovoorts. Nu hij premier is, gaat hij niet meer.

Een journalist vroeg hem: ‘Noemt u het nog steeds een genocide?’

Jetten: ‘We hebben als kabinet en als Nederland de plicht om alles te doen wat we kunnen om in dit soort situaties verdere escalatie te voorkomen.’

De journalist: ‘Maar dat is geen antwoord op de vraag. Noemt u het nog steeds een genocide?’

Jetten: ‘Het standpunt van het Nederlandse kabinet is dat we alles moeten doen wat we kunnen om te zorgen dat er in dit soort humanitaire rampen verlichting komt.’

Rob Jetten belichaamt het ethos van de mens als machine, de drang om steeds meer op een computer te lijken. In toenemende mate bevinden we ons in gestandaardiseerde interacties met anderen – mensen die voorheen tegenover ons stonden als mens (van caissières tot pakketbezorgers tot psychologen en dus politici) staan ons nu op een protocollaire, robotachtige wijze te woord, wijken nooit af van het script, zijn niet meer in staat ons te verrassen, te ontregelen, serieus te nemen in ons hele menszijn.

Het betekent niets minder dan de dehumanisering van de mens.

_{Advertenties.}