Studenten kunnen oplichterij steeds moeilijker doorprikken op kamermarkt
Oplichters gaan steeds verfijnder te werk op de kamermarkt, ziet studentenvakbond LSVb, en vooral internationale studenten zijn het slachtoffer. ‘Onderwijsinstellingen moeten beter waarschuwen’, zegt voorzitter Evy Kras.
Woonruimte vinden is niet makkelijk. Zeker niet voor internationale studenten, die vaak vanuit het buitenland zoeken. Ze kunnen niet even aanbellen bij de geadverteerde kamer om te kijken of die wel echt te huur is.
Hogescholen en universiteiten moeten hun internationals beter waarschuwen tegen de vele oplichters op de kamermarkt, zegt voorzitter Evy Kras van de Landelijke Studentenvakbond in een telefonische toelichting. ‘Voor veel studenten komen de waarschuwingen nu te laat.’
Complexer
De LSVb heeft een housing hotline voor internationals met vragen over huren in Nederland. Afgelopen jaar kreeg de bond 263 vragen en meldingen binnen, staat in een nieuwe rapportage. De bond ziet een trend: de problemen waar studenten tegenaan lopen worden steeds complexer.
Evy Kras: ‘Veel problemen werken op elkaar in. Studenten zitten bijvoorbeeld zonder huurcontract in illegale onderhuur en kunnen de huisbaas niet bereiken als ze een kapotte gootsteen hebben of als ze last hebben van bedwantsen.’
Ook worden de scams steeds geraffineerder, zegt ze. ‘Het is moeilijk om te zien wat nep en wat echt is.’ Vooral op Facebook is oplichterij schering en inslag. Internationals zijn zoveel tijd kwijt aan het driedubbel controleren van aangeboden kamers, dat ze er ‘wantrouwend en gestrest’ van worden, zegt de bond.
Sommige bedriegers steken veel tijd en moeite in hun verhaal. Ze geven zelfs referenties op: de contactgegevens van een huurder, die de student desgevraagd vertelt dat alles snor zit. Ja, betaal maar gewoon de huur vooruit. En de borg. En daarna de ‘verzekeringen’… Pas na het derde betaalverzoek meldt de student zich bij de LSVb: is dit wel in de haak?
Politie
Slachtoffers zijn er vaak honderden euro’s aan kwijt en de politie doet er weinig tegen, staat in het rapport: ‘Zaken worden afgedaan als een civiele kwestie of zouden niet binnen de bevoegdheden van de Nederlandse politie vallen, omdat de studenten op een kamer reageerden vanuit het buitenland.’
Wat kan de politie doen? ‘Het is soms ook lastig om oplichting te bewijzen’, zegt Kras. ‘Het zou wel goed zijn als de politie cijfers bijhoudt over kamerscams. Maar er moet ook betere voorlichting komen.’
De onderwijsinstellingen moeten internationals zo snel mogelijk van de kamernood op de hoogte brengen, vindt ze. Inmiddels doen ze dat ook wel. Kom niet naar Nederland als je geen kamer hebt, zeggen ze.
Dat heeft misschien wel effect, denkt Kras, maar sommige studenten zijn eigenwijs: ‘Als ze hier heel graag een opleiding willen doen, houdt de kamernood ze niet tegen.’ En dan zijn ze dus kwetsbaar voor bedrog.
